Feb 9, 2007

αυτο το κειμενο δεν αποτελει συνεχεια του προηγουμενου

Ανθρωποι τρωνε στο σαλονι και στο αλλο δωματιο, καθισμενος πανω σ' ενα καφασι ξυλινο, τρωει μονος του ο Βητα. Καποιος μπαινει, τον βλεπει και λεει.

- γιατι δεν ερχεσαι εξω;
για να αποφυγει την συνεχεια των ερωτησεων, ο Βητα λεει
- οταν αρχισα να τρωω δεν ειχε θεση.
- και τρως εδω μονος σου, κοιτωντας τον τοιχο, πανω στο ξυλινο καφασι;
- γιατι τι εχει το καφασι; Αν ειμασταν στο βουνο που θα καθομασταν;
- ναι αλλα δεν ειμαστε στο βουνο.
- ναι, αλλα καθομαι σε ξυλινο καφασι.

Καθως ο Τριτος εφευγε σατισμενος, ο Βητα χαμογελουσε κοιταζοντας στο τοιχο το υπεροχο βουνισιο τοπιο και τελειωνε το φαι του. οσοι τον ειδαν, ειπαν οτι ηταν τρελος. Αυτος απλα κοιτουσε...

σκηνη που διαδραματιστηκε λιγες ωρες πριν.

1 comment:

roxanne said...

Μου θύμισες μια ταινία του Μπονουέλ ( ή όπως γράφεται ) , όλοι τρώνε σε μια τραπεζαρία που αντί για καρέκλες έχει λεκάνες , και αυτοί κάθονται με κατεβασμένα παντελόνια, τραβάνε καζανάκι κλπ, ένας λέει με συγχωρείτε , και πάει σε ένα πολύ μικρό δωμάτιο , που έχει ένα πάσο εκεί αρχίζει να τρώει , τότε μια κοπέλα χτυπάει την πόρτα και αυτός λέει κάτι σαν "άλλος" , δεν θυμάμαι καλά , αυτή έχει ήδη ανοίξει ( αν θυμάμαι) την πόρτα και λέει α με συγχωρείτε , την κλείνει και φεύγει και ο άλλος συνεχίζει να τρώει.